The art of forgetting

Μάλιστα μοιάζει το παρόν να παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη διαδικασία ανάμνησης, από το ίδιο το γεγονός που έχει όντως συμβεί στο παρελθόν. Έτσι έχουμε να κάνουμε με δύο ριζικά διαφορετικές διαδικασίες που σχετίζονται με τη μνήμη και τη λήθη. Ενώ σαν βιολογικά όντα συνεχίζουμε να ξεχνάμε και να ανακατασκευάζουμε τα στοιχεία του παρελθόντος μας, κάποιοι άλλοι μπορούν χρησιμοποιώντας ψηφιακά μέσα να έχουν πρόσβαση στα αποθηκευμένα, μη ανακατασκευασμένα γεγονότα.

Απόσπασμα από άρθρο του Ηλία Μαρμαρά

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

Ατενύστας

Γιατί το βασικότερο είναι πως οι atenistas δεν είναι απολιτικοί, όπως τους βολεύει να πλασάρονται. Οι εμπνευστές τους έχουν συγκεκριμένη και συχνάκις καταγεγραμμένη στα media που αρθρογραφούν κοσμοθεωρία, η οποία (όλως τυχαίως) έρχεται και «κουμπώνει» με πλάνα και σχέδια εργολάβων, επενδυτών και, άμα λάχει, πριμοδότηση των δημάρχων που θα τα βοηθήσουν.

Απόσπασμα από άρθρο του Σπύρου Δερβενιώτη

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

Λαρς Φον Τρίερ - Ο «προβοκάτορας»

Γυναίκες

Μετά την ταινία μου Μήδεια, έχω γυναίκες στους πρωταγωνιστικούς ρόλους και αυτό γιατί πραγματικά δουλεύω πολύ πιο καλά μαζί τους. Το πρόβλημα με τους άντρες είναι ότι σε κατουράνε πίσω από την πλάτη σου και μένουν μόνο στους μυς τους, ενώ η γυναίκα από τη φύση της τα δίνει όλα και είναι η μόνη που επιβιώνει σε στιγμές κρίσης. Είναι πιο καλές οι γυναίκες και σε καταλαβαίνουν.

Συνέντευξη του Λαρς Φον Τρίερ στην Ελευθερία Γεροφωκά

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

Η ιστορία του ευέξαπτου βοσκού και του πιστού σκύλου

Στα μπουζούκια όταν ξεκινήσει το πρόγραμμά στις 23.40 σβήνουν τα φώτα και μια μικρή τραγουδίστρια σε ένα μικρό καμαρίνι φιλάει ένα μικρό αρκουδάκι που της έχουνε πάρει δώρο δύο μικροί θαυμαστές που έχουν γράψει σε ένα μικρό καρτελάκι «θα σε λατρεύουμε για πάντα γιατί είσαι η καλύτερη, πόσο σε αγαπάμε, με αγάπη, Γιάννης - Κατερίνα» για να πάρει δύναμη και ενέργεια. Η μικρή τραγουδίστρια θα πει κάποια επιτυχημένα τραγούδια διασκευασμένα από τον νεαρό μαέστρο και μετά θα φύγει ιδρωμένη προσπαθώντας ν’ αφήσει στην πίστα με το τακουνάκι της όσο πιο πολλά σημάδια γίνεται για να βρει το δρόμο του γυρισμού.

Απόσπασμα από άρθρο του Ευθύμη Φιλίππου

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

ΦΕΤΟΣ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΦΟΡΕΘΕΙ ΠΟΛΥ!

Όταν παρουσιάστηκαν κινήματα αντίστασης στη διαφημιστική πλύση εγκεφάλου, τα οποία παραποιούσαν διαφημίσεις (adbusting), οι ίδιες οι εταιρείες τα πρόβαλαν ως «το νέο hip» σε μια συντεταγμένη προσπάθεια καπήλευσής τους στο πλαίσιο της προώθησης προϊόντων. Το στοιχείο της ειρωνείας και της αυτο-υπονόμευσης έγινε βασικό συστατικό των διαφημίσεων, όσο οι εμπνευστές τους έβλεπαν το νεανικό κοινό να αδιαφορεί και να οργίζεται τόσο με την προωθούμενη επιχειρηματική κουλτούρα, όσο και με τις οικονομικές ή πολιτικές συνθήκες που επέτρεψαν την ανάπτυξή της.

Απόσπασμα από άρθρο της Κατερίνας Κιτίδη

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

Έχω ένα όνειρο (όπου σκουπίζει τα δάκρυά μου ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ)

Έχω ένα όνειρο σήμερα. Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα οι γειτονιές του μίσους, που τα χείλη όσων μετατρέπουν την αποξένωσή τους σε βία στάζουν λόγια μισαλλοδοξίας και άρνησης, θα αναπλαστούν σε μια κατάσταση όπου μαύρα αγόρια και κορίτσια θα μπορούνε να κρατιούνται χέρι χέρι με άσπρα αγόρια και κορίτσια και να περπατάνε τους δρόμους σαν αδέρφια. Έχω ένα όνειρο σήμερα.

Απόσπασμα από άρθρο της Άτζελας Δημητρακάκη

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

Ο Fellini, ο Rubini και ο Τουρίστας

Βγαίνω με μια γκόμενα που δεν με καυλώνει, αλλά μ’ αρέσει, είναι in, είναι lifestyle. Τα βράδια που δεν μου σηκώνεται, κουβεντιάζουμε, και μου λέει να πάω σ’ έναν ειδικό. Θα πάρω τα lifestyle φάρμακα και θα παντρευτώ την ξενέρωτη. Αν βγάλεις το style από το life η μητρόπολη θα ερημώσει. Το στυλ είναι εργοστάσιο. Η ζωή είναι εφεύρεση.

Απόσπασμα από άρθρο του Δημήτρη Δαλδάκη

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

Πώς να ζήσω;

Οι μηνιαίες υπενθυμίσεις των περιοδικών lifestyle πουλούσαν φρέσκο γυμνό κρέας, υποκλίνονταν σε οτιδήποτε επιτύγχανε, χωρίς ποτέ να δώσουν έναν ορισμό της επιτυχίας, αναμασούσαν την άποψη ότι η ζωή έχει σχέση με την ιδιοκτησία και τις τρέχουσες ηδονές που πρέπει να γευτείς, ότι η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή, ότι η ζωή τελικά είναι μια φετιχιστική διαδικασία που μπορούν να τη γευτούν μόνο όσοι έχουν χρήματα.

Ο Γιώργος Βαλαής για το αφιέρωμα.

Κοντέινερ #17, κυκλοφορεί Δευτέρα 6 Ιουνίου με την Ελευθεροτυπία

Ο Γιώργος Απέργης για την Ισορροπία

Βέβαια το μάτι είναι πιο δυνατό, αρπάζει τα πράγματα. Ενώ το αυτί χρειάζεται χρόνο. Αν υπάρχουν πολλά πράγματα για να δει κανείς δεν ακούει ή ακούει λιγότερο. Η συγκέντρωσή του πάει σε αυτό που βλέπει. Οπότε για να μπορεί κανείς να ακούει και να βλέπει ταυτόχρονα θέλει μια ισορροπία. Που πρέπει να υπάρχει κάθε στιγμή.

Συνέντευξη του Γιώργου Απέργη στη Κλαίρη Λιονάκη

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

(Α)κινητοποιήσεις Νο 2: ο δρόμος και ο νόμος

Αυτό που οδήγησε τόσο κόσμο να αγανακτήσει με τα διόδια και τα εισιτήρια ήταν και ένα στοιχείο ποιοτικό, όχι απλώς ποσοτικό: δεν ήταν μόνο το ύψος της τιμής, αλλά και ηαυθαιρεσία του καθορισμού της. Δεν φαινόταν να υπάρχει κανένας πειστικός λόγος ώστε στα διόδια των Αφιδνών να πρέπει να καταβάλουμε 2,90 ευρώ και όχι 2,80 ή 3, ενώ στα διόδια των Μαλγάρων 2,30. Υποτίθεται ότι οι αγοραπωλησίες στον καπιταλισμό συνιστούν ανταλλαγή ισοδυνάμων, και η ισοδυναμία αυτή καθορίζεται με βάση το ποσό τής κοινωνικά απαραίτητης αφηρημένης εργασίας. Εδώ όμως, ο καθορισμός της τιμής αρχίζει να μοιάζει όλο και περισσότερο ανορθολογικός, η δε είσπραξή της να απαιτεί όλο και περισσότερη εξωοικονομική βία.

Απόσπασμα από τη στήλη του Άκη Γαβριηλίδη

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

«Γενιά»: Μια παγίδα για μικρούς και μεγάλους

Η γενιά αποτελεί ένα ιδιότυπο, πλην πειστικό για τους πολλούς, τέχνασμα αποκλεισμού από το νέο όσο και από το παλιό. Γνωρίζουμε όλοι περί του μπαμπά επαναστάτη που μεγαλώνει, οποία συμφορά, έναν γιο φλώρο. Περί της μαμάς-πρότυπο νόμου και τάξης που μεγαλώνει, οποία συμφορά, την κόρη-πνεύμα αντιλογίας. Με την παντιέρα «εγώ είμαι της γενιάς μου» φιλτράρεται, διακόπτεται και ανατρέπεται, στις κατάλληλες συνθήκες (οι οποίες προφανώς αφθονούν), οποιαδήποτε συλλογική δράση ακριβώς όταν κρίνεται κοινωνικά αναγκαία.

Απόσπασμα από τη στήλη της Άτζελας Δημητρακάκη

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

Wasted youth(s)

Είμαστε οι πολιτικοί κρατούμενοι των εαυτών μας.

Υπέρ και υπό ταυτόχρονα.

Υπερδιεγερμένοι υπολειτουργούμε,

υπερευαίσθητοι υποτροπιαζόμαστε,

υπερεκτιμημένοι υποβαθμιζόμαστε,

υπερκομματικοί υποθηκευόμαστε,

υπεράνθρωποι υποβασταζόμαστε.

Απόσπασμα από άρθρο του Γιώργου Ζώη

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί

Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

Ρακοσυλλέκτες

Άλλοι πιστεύουν ότι είναι παράξενοι τύποι που πάσχουν απο ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές. Άλλοι πως επέλεξαν το επάγγελμα αυτό απο άποψη. Ρομαντικοί φυγάδες του σύγχρονου πολιτισμού. Η πλειοψηφία της ανθρωπιστικής κοινωνίας μας αρέσκεται να νιώθει θλίψη και οίκτο για τους περιθωριακούς-μοναχικούς-μισότρελλους και απελπισμένους ρακοσυλλέκτες. Η αλήθεια είναι ότι η φτώχεια σε καταβάλλει. Αλλά η θέληση για ζωή σού δίνει δύναμη. Η ανάγκη για επιβίωση είναι αυτή που ενώνει ανθρώπους.

απόσπασμα από άρθρο της Μαρίας Δανέζη για το αφιέρωμα ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

Ντοκιμαντέρ

Έχουμε παραγωγούς, έχουμε διαφημιστές, έχουμε καλλιτέχνες. Έχουμε λογιστές, έχουμε σοφούς, έχουμε κλέφτες. Τα κελιά γίνονται μικρότερα, τα σίδερα πιο χοντρά, τα κόκαλα τελειώνουν, η λάσπη πιο πηχτή. Ψόφια κορμιά δίπλα σε φρέσκους, ανίδεους ετοιμοθάνατους. Πότε φωνή, πότε αντίδραση, πότε κατάθλιψη. Πότε θρησκεία, πότε τσιγάρο και πότε δίαιτα.

απόσπασμα από τη στήλη του Δημήτρη Δαλδάκη

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

Κράτη και επαναστάσεις στη Δύση και στην Ανατολή

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το βιβλίο A Thousand Plateaux, των Gilles Deleuze και Felix Guattari, σε μετάφραση Άκη Γαβριηλίδη. Συγκεκριμένα, σε απόσπασμα από το κεφάλαιο με τίτλο «1227 – Πραγματεία περί νομαδολογίας: η πολεμική μηχανή», μπορεί κανείς να δει πως οι συγγραφείς στην ανάλυση τους για τις μορφές του κράτους όπως διαμορφώνονται σαν διαφορά σε Ανατολή και Δύση, προέβλεψαν με έναν τρόπο τα σημερινά τεκταινόμενα στο Αραβικό τόξο.

"Είναι αλήθεια ότι η ιδέα της επανάστασης είναι η ίδια αμφίσημη^. είναι δυτική στο βαθμό που παραπέμπει σε ένα μετασχηματισμό του κράτους^. αλλά είναι ανατολική στο βαθμό που προβάλλει μια καταστροφή, μια εξάλειψη του κράτους."

Από τη στήλη Continental Drift του Ηλία Μαρμαρά

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

Το 1821 και η Αλήθεια – Γιάννης Σκαρίμπας

«Γι’ αυτό, εκείνο του Γιάννη Ψυχάρη ότι “ο ελληνικός λαός, δύο μεγάλους και άσπονδους γνώρισε εχθρούς του: τους Τούρκους και τους δασκάλους” εγώ θα τόλεγα έτσι: τους διανοούμενους και τους λογίους του. Τους ιστορικούς του και τον κλήρο.»

Επιλογή αποσπάσματων από το βιβλίο του Γιάννη Σκαρίμπα Το 1821 και η Αλήθεια, εκδ. ΚΑΚΤΟΣ από τον Λευτέρη Βασιλόπουλο

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

Το κόστος του «στίγματος» ενός ΧΥΤΑ

Η όποια τεχνολογική πρόοδος δεν έχει καταφέρει να εξαλείψει το «στιγματισμό» της περιοχής που υποδέχεται το χώρο διάθεσης. Αυτό το «στίγμα» συντροφεύει την περιοχή για μεγάλο διάστημα και δεν πλήττει μόνο την εικόνα της, αφού όλοι, έστω και διαισθητικά, αντιλαμβάνονται την οικονομική του διάσταση… Αυτό το «κρυμμένο» κόστος των ΧΥΤΑ προσπαθούν να αναδείξουν τα τελευταία χρόνια έρευνες με τη βοήθεια των οικονομικών του περιβάλλοντος.

απόσπασμα από άρθρο του Δημήτρη Δαμίγου για το αφιέρωμα ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Κοντέινερ #16, κυκλοφορεί Δευτέρα 2 Μαΐου με την Ελευθεροτυπία

Η πολιορκία των σκουπιδιών...

Ό,τι τελικά και αν γίνει υπάρχει μια πτυχή στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, την οποία δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε, τη συμβολή τους δηλαδή στην ανάδειξη του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων στη χώρα μας και των οικονομικών συμφερόντων που κινούνται γύρω από αυτή.

Απόσπασμα από άρθρο της Ιριάννας Λιανάκη-Δεδούλη για το αφιερωμα στα Σκουπίδια

Γεωμετρία του πόνου και της ηδονής

φωτό:

Ναταλία Τσουκαλά

Ποιος θ’ αποδείξει ότι κάτι καλύτερο είναι δυνατόν, εάν δεν αφεθούμε στο κοινό συμφέρον της φιλίας, αλλά συνεχίσουμε να παραπαίουμε στο τυχαίο των άλλων; Όλοι χρειαζόμαστε την κοινή φρόνηση, την ομορφιά και τη δικαιοσύνη, αλλά ας είμαστε και χαρούμενοι, διότι διαφορετικά, δεν καταφέρνουμε το σπουδαιότερο όλων: να καταδείξουμε πως η ζωή δεν είναι αφηρημένα σχήματα, αλλά η ενότητα που συνεχίζει αενάως να συνδιαλλέγεται μαζί μας και να μας προστατεύει, από την ηλιθιότητα που παραμονεύει δυστυχώς στη γωνία.

Απόσπασμα από τη στήλη του Θάνου Κουτσιανά

Άτακτοι κακομαθημένοι

Τιμωρείται όποιος σπάει την ηθική αρτιότητα του παιχνιδιού. Ο εκτός μόδας. Τώρα, αν το παιχνίδι είναι καλό ή κακό, κανείς δεν μπορεί να τ’αποδείξει. Γι’αυτό και κάθε πράξη είναι υποψήφια να ονομαστεί τιμωρία.

Απόσπασμα από άρθρο του Δημήτρη Δαλδάκη για το αφιέρωμα Τιμωρία

Κοντέινερ #15, κυκλοφορεί τη Δευτέρα 14 Μαρτίου μαζί με την Ελευθεροτυπία